Muzaffer buyrukçu’nun öykülerinde mekânsal yabancılaşma

Kolektif bilinçten damıtılarak gelen bellek kodlarının ve binlerce yıllık tarihsel süreç te meydana getirilen kendilik değerlerinin koruyucusu durumundaki kimlik mekânları,aidiyet hissi yaratması yönüyle dünyalık zamana tutunmayı sağlar. Bireyin, kendini aithissettiği kimlik mekânlarından göç etmek zorunda bırakılması, yurtsuzluk bağlamındayabancılaşma sorununun ortaya çıkmasına neden olan bir süreç yaratır. Mekân deği şimine bağlı gelişen yabancılaşma, çalışmada, göç edimi ve göçmen algısı üzerindendeğerlendirilecektir.Arnavut göçmeni olan Muzaffer Buyrukçu, mimetik bellekten yola çıkarak mey dana getirdiği kurgusal metinlerinde, bireysel ve toplumsal bir dönüşüm unsuruolarak görüngülenen göç ve göçmen sorununu ele alır. Göçmenlerin yaşadığı trajikdeneyimlere tanıklık eden yazar anlatılarında, onların yaşantısına yer vererek çokyönlü çıkarımlarda bulunur. Bu nedenle özyaşamöyküsel izlerin bulunduğu öykü lerde başat izlek, mekânsal yabancılaşma olarak belirir. Bulundukları yerlerde ken dilerini ‘yaban’ hisseden anlatı kişileri, psikolojik, sosyolojik ve ekonomik biçimdeirdelenirken anavatan ile göç edilen yer/ülke arasında sıkışmaları, yabancılaşmayıgüçlendiren bir durum olarak açımlanır.