İlgi alanları

Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 13
• 2

• MakaleAçık Erişim2026/r/bayburt/16794
  The Relationship of Cyberchondria, Negative Affect, and Anthropometric Indices with Heart-Rate Variability Among Health Sciences Students: A Psychophysiological Study of Digital Health-Information Behavior

  Erkılıç, TO; Bayraktar, B; Taşci, SÇ

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2026/r/bayburt/16077
  Tıp Fakültesi Öğrencilerinde Sınav Kaygısının Fizyolojik Belirtilerini Azaltmada Ardıç ve Kekik Uçucu Yağlarının Etkinliği

  Erkılıç, Tugçe Orkun; Bayraktar, Bülent; Bozok, Ümmü Gülşen; Ozcan, Gulbahar Boyuk

  Tıp öğrencileri, bilişsel ve akademik performansı olumsuz etkileyen sınav kaygısıyla mücadele etmektedir. Aromaterapi, farmakolojik tedavilere alternatif olarak popüler hale gelmektedir. Bu çalışma, ardıç ve kekik esansiyel yağlarının lisans öğrencilerinin sınav kaygısını psikofizyolojik olarak nasıl etkilediğini incelemektedir. Sınavlara giren öğrencilerde ardıç ve kekik aroması inhalasyonu asprosin, siklik guanozin monofosfat yanıt elementi bağlayıcı protein (CREB), kortizol ve sınav kaygısı üzerinde test edilmiştir. Yöntem: Tıp Fakültesi'nden 18-25 yaş arası 80 sağlıklı öğrencinin rastgele bir örneği, final sınavları sırasında toplanmıştır. Katılımcılar kendi kontrolleriydi ve aromaterapiden önce ve sonra tükürük alındı. Tükürük örnekleri ELISA kullanılarak Asprosin, CREB ve kortizol için test edildi. Kalp hızı, oksijen satürasyonu, sistolik basınç, diyastolik basınç ve vücut sıcaklığı aroma inhalasyonundan önce ve sonra izlenmiştir. Bulgular: Bu çalışmanın bulgularına göre, ardıç ve kekik aromaterapisinin tükürük ortalama Asprosin, CREB ve kortizol hormon düzeylerini artırmada etkili olduğu, en anlamlı düşüşün ise ardıç aromaterapisi alan gruplarda olduğu tespit edildi (p<0.001). Ardıç aromaterapi uygulaması Sistolik Kan Basıncı (SKB) ve Diyastolik Kan Basıncı (DKB)'yi etkilemiş (p<0.05) ancak Kalp Atım Hızı (KAH), Periferik Kapiller Oksijen Satürasyonu (SPO2) veya sıcaklığı etkilememiştir (p>0.05). Kekik aromaterapisi SBP, DBP, HR, SPO2 veya sıcaklığı etkilememiştir (p>0.05). Sonuç: Hafıza ve duyguları kontrol eden limbik sistem koku ile bağlantılıdır. Çalışmamız, koku inhalasyonunun sınav sırasında üniversite öğrencilerinde Asprosin, CREB, kortizol ve diğer fizyolojik göstergeleri etkilediğine dair özgün kanıtlar ortaya koymuştur ve sınav kaygısının giderilmesinde destekleyici bulgular sunmaktadır.

  • 
  AtıfOpenAlex2

  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ3/r/bayburt/12805
  Revealing the Behavioral Effects of Hair Dye Exposure in Rats by Sociability, Anxiety and Recognition Assessments

  Boyuk Ozcan, G.; Bozok, U.G.; Korkusuz, B.B.; Demirboga, B.; Rabetian, S.; Orkun Erkilic, T.

  Background: Most people use hair dye to change their hair color. The aim of this study was to investigate how hair dye affects rat behavioral tests. Methods: This study examines the effects of hair dye exposure on the Three-Chambered Sociability, open field, elevated plus maze and novel object recognition tests. Group 1 (n=8) was dyed twice, Group 2 (n=8) was dyed four times, Group 3 (n=8) was dyed eight times and Group 4 (n=8) was water-treated and dried eight times. Result: The control group (Group 4) sniffed certain objects more in the first occupied cage. The groups exposed to less dye explored for longer periods (p<0.05 higher in Groups 1 and 2 than in the control group). In the open field test, Group 2 showed more scratching, hunger and urination. The control group showed more cage interaction than the other groups (p<0.05). In the elevated plus maze test, no difference in time was found between the groups. In conclusion, hair dye chemicals may affect rat behavior, but neurotoxicity and oxidative stress tests are required to confirm this.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ1/r/bayburt/12755
  Investigation of endocrine and cerebral response and nutrition and physical performance parameters according to bigorexia nervosa levels: a cross-sectional study in sports sciences faculty students

  Erkılıç, Ali Ozan; Bayraktar, Bülent; Erkiliç, Tuğçe Orkun; Türkmen, Mutlu; Kul, Murat; Yönal, Mehmet

  The aim of this study is to investigate the effects of Bigorexia nervosa (BGN) levels on endocrine (Asprosin, GLP-1) and cerebral (BDNF) responses and nutritional and physical (6MWT, Six-Minute Walk Test)), speed, metabolic equivalent unit (MET)) performance parameters in students of the faculty of sports sciences. This study investigated muscle dysmorphic disorder (MDD), physical activity levels, and specific hormonal markers in 120 university students (63 females, 57 males) aged 18–25 years, all studying sport sciences and reporting no existing health problems. Participants completed a demographic questionnaire, food frequency questionnaire and the Muscle Dysmorphic Disorder (Bigorexia) Inventory through face-to-face interviews. Physical activity was assessed using the 6-Minute Walk Test (6MWT) to measure walking distance, and Metabolic Equivalent (MET) was calculated based on the American College of Sports Medicine (ACSM) formula. Body Mass Index (BMI) was determined from anthropometric measurements of height and body weight. Saliva samples were collected to analyze Asprosin, BDNF, and GLP-1 hormone levels using the ELISA technique.Data were analyzed using number, percentage, mean, chi-square, t-test, Pearson correlation, and ANOVA tests. In all analyses, significance was accepted as p < 0.05. According to the demographic findings of the study, the majority of participants (64.2%) were third-year students, and 52.5% were female. The mean age of the participants was 22.01 years, the mean height was 168.59 cm, and the mean weight was 62.61 kg. 73.3% of the individuals were classified as normal weight, 12.5% as pre-obese, 11.7% as underweight, and 2.5% as obese. Men had significantly higher bigorexia and its subscale scores than women (p < 0.05), and bigorexia was positively correlated with height and negatively correlated with BMI (p < 0.01). Mean salivary BDNF levels were higher in participants consuming 1–2 meals per day (p = 0.035), and mean salivary asprosin levels were significantly higher in the obese group compared to the healthy group (p = 0.008). Additionally, a strong positive correlation was found between asprosin and GLP1 levels (r = 0.585; p < 0.01). Bigorexia status was significantly associated with meat, meat products, and fat consumption (p < 0.05), while no association was found with physical performance parameters such as 6MWT, speed, and MET (p > 0.05). The average MET value was found to be 4.53, indicating that participants generally engaged in moderate-intensity physical activity. In conclusion, examining endocrine (asprosin, GLP-1) and cerebral (BDNF) hormone responses, as well as nutritional and physical performance parameters, according to BGN levels reveals the impact of BGN on physiological and nutritional behaviors. Given the impact of BGN trends on students’ health, examining hormone profiles and their relationships with physical performance and nutrition is believed to significantly contribute to understanding the health problems associated with BGN and developing appropriate interventions.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ3/r/bayburt/11825
  Effect of Moringa oleifera Oil Extract on Adipokine (Apelin, Visfatin and Nesfatin-1) and Cardiac (cTnI) Response in Streptozotocin-induced Rats

  Orkun Erkiliç, Tuğçe; Bayraktar, Bülent

  Background: The aim of this study was to investigate the effects of Moringa oleifera extract (MOE) added to the diets at different amounts on Adipokine (apelin, visfatin and nesfatin-1) and Cardiac (cardiac troponin I (cTnI)) Response in Streptozotocin (STZ)-induced Type 1 diabetic rats. Methods: In this study, 64 adult male Wistar albino rats, aged between 8-10 weeks, were used. Eight (8) groups were created, with 8 rats in each group: Control (C), M100 (MOE 100 mg/kg group given with oral gavage route of administration (OGRA), M200 (MOE 200 mg/kg group given with OGRA), M300 (MOE 300 mg/kg group given with OGRA); STZ 55 mg/kg i.p administered group, Diabetic control group (DC), DM100 (D+100 mg/kg MOE), DM200 (D+200 mg/kg MOE), DM300 (D)+300 mg/kg MOE). The study lasted a total of 31 days, including adaptation (7 days), induction of diabetes (3 days) and trial period (21 days). Blood samples were taken from the tail vein (Vena caudalis) of all subMects on days 0 and 21 of the study. Apelin, visfatin, nesfatin-1 and cTnI levels in the serum samples were measured by ELISA method. Result: In the present study, the most significant increase in mean serum apelin, visfatin, nesfatin-1 and cTnI levels in diabetes groups was observed in DC groups, while the most significant decrease due to MOE addition was observed in DM200 groups (p<0.01). As a result, it was concluded that MOE may be safe and beneficial when administered at a dose of 200 mg/kg in rats with STZ-induced diabetes.

  • 
  AtıfScopus3·WoS4

  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ3/r/bayburt/11328
  Effect of Graviola Oil Extract on Anti-obesity Effect and Adipokine (Apelin and Adiponectin) Response in High Fat Diet-induced Obese Rats

  Erkılıç, T. Orkun; Bayraktar, B.

  Background: This study aims to investigate the anti-obesity effect of GOE with adipokine (apelin and adiponectin) response at different doses (100 and 200 mg/kg) of GOE in normal healthy and obese rats with High-fat diet (HF). Methods: In this study, 36 adult male Wistar albino rats, aged between 8-10 weeks, were used. 6 groups were created, with 6 rats in each group: Control (C), Rat group without GOE and HF application, G100 (GOE 100 mg/kg group given with oral gavage route of administration (OGRA), G200 (GOE 200 mg/kg group given with OGRA), HFC (HF control group): no HF and no GOE group), HF100 (rats receiving HF were 100 mg/kg graviola oil extract added to their diet), HF200 (rats receiving HF were 200 mg/kg graviola oil extract added to their diet). Blood samples were taken from the tail vein (vena caudalis) of all on days 0 and 60 of the study. Apelin and adiponectin levels in the serum samples were measured by ELISA method. Result: In the present study, a significant increase (p<0.01) was observed in the mean serum apelin level in the HF groups at the end of the 60 day after HF induction, while a significant decrease (p<0.01) was also detected in the adiponectin level. On the other hand, when examined in terms of BW, the most significant decrease due to GOE addition in the HF groups, i.e. the anti-obesity effect, was determined in the HFG200 mg/kg group (p<0.01). As a result, it was concluded that GOE may be safe and beneficial when administered at a dose of 200 mg/kg in obesity-induced rats.

  • 
  • 
  AtıfScopus2·WoS2

  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ3/r/bayburt/11011
  EffectofJackfruıtPulpExtractonSerumNesfatın-1andVısfatın Levels in Streptozotocın-induced Rats

  Erkılıç, T. Orkun; Bayraktar, B.

  Background: The aim of this study was to investigate the effects of different amounts of jackfruit pulp extract (JPE) in the diets on serum nesfatin-1 and visfatin levels in Streptozotocin (STZ)-induced Type 1 diabetic rats. Methods: In this study, 64 adult male Wistar albino rats, aged between 8-10 weeks, were used. 8 groups were created, with 8 rats in each group: Control (C), J100 (JPE 100 mg/kg group given with oral gavage route of administration (OGRA), J200 (JPE 200 mg/kg group given with OGRA), J300 (JPE 300 mg/kg group given with OGRA); STZ 55 mg/kg i.p administered group, DJ100 (D+100 mg/kg JPE), DJ200 (D + 200 mg/kg JPE), DJ300 (D). + 300 mg/kg JPE). The study lasted a total of 31 days, including adaptation (7 days), induction of diabetes (3 days) and trial period (21 days). Blood samples were taken from the tail vein (Vena caudalis) of all subjects on days 0 and 21 of the study. Nesfatin-1 and visfatin levels in the serum samples were measured by ELISA method. Result: As a result, in the diabetes groups of our study, the most significant increase in the mean serum nesfatin-1 level and the most significant decrease in the mean serum visfatin level occurred in the DJ200 groups at the end of the 21st day due to the addition of JPE (p<0.05). As a result, it was concluded that JPE may be safe and beneficial when administered at a dose of 200 mg/kg in diabetic groups.

  • 
  AtıfScopus6·OpenAlex1

  İncele
• MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ3/r/bayburt/10940
  The Effect of Cannabidiol on Myokine, Cerebral and Cardiac Response in Rats with Sepsis Induced by Cecal Ligation and Punture Method

  Erkiliç, T. Orkun; Bayraktar, B.

  Background: The aim of this study was to investigate the effects of Cannabidiol on myokine (Irisin), cerebral (BDNF) and cardiac (cTnI) responses in sepsis-induced rats by Cecal Ligation Perforation (CLP) method. Methods: In this study, 40 adult male Wistar albino rats, aged between 8-10 weeks, were used. 5 groups were created, with 8 rats in each group: Control (C), Sham (S), CLP, CLP+CBD 2.5 mg/kg, CLP+CBD 5 mg/kg group. Rats in groups C and Sham were sacrificed at the end of the 10th hour and intracardiac blood was taken immediately afterwards. In groups CLP, CLP+2.5 mg/kg, CLP+5 mg/kg, intra-abdominal sepsis was induced and at the end of the 10th hour after sepsis occurred with CLP application, rats were sacrificed and intracardiac blood was taken immediately afterwards. İrisin, BDNF and cTnI levels in the serum samples were measured by ELISA method. Result: In the present study, mean serum irisin, BDNF and levels were determined to be at the lowest level in the CLP group, while cTnI levels were at the highest level (p<0.01). In CLP groups, serum irisin and BDNF levels increased due to CBD addition and the most significant decrease in cTnI levels occurred in 5 mg/kg CBD groups. As a result, it was concluded that CLP may be safe and beneficial when administered at a dose of 5 mg/kg in sepsis-induced rats.

  • 
  AtıfScopus2·WoS2

  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/bayburt/16463
  Covid-19 Pandemisi Sonrası Spor Bilimleri Fakültesi Akademisyenlerinin Siberkondria Düzeyleri ve İnfodemide Davranışları Beslenme Durumları ile Bazı Değişkenler Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Pilot Çalışma

  Erkılıç, Tugçe Orkun; Bayraktar, Bülent; Erkılıç, Ali Ozan

  Bu çalışma Covid-19 sonrası dönemde akademik personelin siberkondria ile infodemi düzeyleri arasındaki ilişkiyi ve beslenme durumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Kesitsel tipteki bu araştırma, Bayburt Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde görev yapan 23 Akademik personel ile yapılmıştır. Tüm katılımcılara demografik özelliklerinin ve beslenme durumlarının ve besin tercihlerinin belirlenmesine yönelik bir anket uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında Siberkondri Şiddet Ölçeği-Kısa Formu, İnfodemi (Dijital Ortamda Sağlık Bilgisi Edinme ve Teyit) Ölçeği ve Besin Tüketim Sıklığı formu kullanılmıştır. Çalışmada, ölçeklerin alt faktörlerinden aşırılık ile Web 1.0 ve Sağlık Bilgisi edinme arasında ve alt faktörlerden güvence ile Web 2.0 ve Dijital sağlık bilgisi edinme arasında pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Katılımcıların aşırılık düzeyi yani sağlıklarıyla ilgili araştırmalarının artan ve tekrar eden yapısı arttıkça, sağlık bilgisi edinme düzeylerinin de arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). Aynı zamanda katılımcıların profesyonel tıbbi tavsiye almaya yönlendiren araştırmalar (güvence düzeyi) arttıkça, dijital sağlık bilgisi edinme düzeylerinin de artması üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur (p<0,05). Çalışma sonucunda Covid-19 sonrası dönemde akademik personelin siberkondria ile infodemi düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ortaya konulmuştur. Covid-19 pandemisi sonrası siberkondri ve infodemi davranışlarındaki artış, bireylerin beslenme durumları ile doğru besine yönelmesi konusunda diyetisyenlerin önemi ve gerekliliğini ortaya koymuştur. Mevcut sonuçlarımızın bu alanda gerçekleştirilecek çalışmalar ve araştırmacılar için önemli katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.

  • 
  AtıfTR Dizin1

  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/bayburt/16410
  Üniversite Öğrencilerinde Hedonik Açlık Durumları ile Bazı Değişkenler Arasındaki İlişkisinin İncelenmesi

  Erkılıç, Tugçe Orkun; Bayraktar, Bülent; Çelikel, Seda; Çakır, Yıldız

  Hedonik açlık, enerji açığı olmadığında zevk almak için yemek yeme dürtüsüdür. Bu çalışma üniversite öğrencilerinde hedonik açlık durumları ile bazı değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Bayburt Üniversitesi’nin farklı bölümlerinde öğrenim gören 18-25 yaş arası 279 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilerin sosyodemografik bilgilerini sorgulayan bir anket ile besin gücü ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 26 istatistik paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız örneklem t testi, One-Way ANOVA testi ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; öğrencilerin yaş ortalaması 21,44±3,08, boy uzunluğu (cm) ortalaması 169,31±8,67, ağırlık (kg) ortalaması 64,77±12,58 idi. Besin Gücü Ölçeği (BGÖ) puan ortalamaları 3,19±0,66, BGÖ- Besin Bulunabilirliği alt boyut puan ortalamaları 2,81±0,85, BGÖ- Besin Mevcudiyeti alt boyut puan ortalamaları 3,35±0,82, BGÖ- Besinlerin Tadına Bakılması alt boyut puan ortalamaları 3,53±0,75 olarak belirlenmiştir. BGÖ- Besin Bulunabilirliği alt boyut puan ortalamaları ile cinsiyet arasında anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p<0,05). BGÖ- Besinlerin Tadına Bakılması alt boyut puan ortalamaları ile cinsiyet arasında anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (p<0,01). BGÖ- Besin Bulunabilirliği alt boyut puan ortalamaları kadın öğrencilerde yüksek iken, BGÖ- Besinlerin Tadına Bakılması alt boyut puan ortalamaları erkek öğrencilerde yüksek olduğu belirlenmiştir. BGÖ- Besin Mevcudiyeti ve BGÖ- Besinlerin Tadına Bakılması alt boyut puan ortalamaları ile sınıf düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,01). Sınıf düzeyi değişkeni bakımından yapılan posthoc analizi sonucunda her iki alt boyut puan ortalamalarının 2. sınıf öğrencilerinin 3. sınıf öğrencilerinden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak obezitenin önlenmesi ve tedavi stratejilerinde hedonik açlıkla ilişkili faktörlerin belirlenerek birey açısından doğru beslenme programlarının oluşturulması yönündeki bilişsel davranışçı terapiler geliştirilmesi ve beslenme programları üzerine gerçekleştirilecek araştırmalar için katkı sağlayacağı ve faydalı olacağı düşünülmektedir.

  • 
  AtıfOpenAlex2

  İncele