Bayburt ÜniversitesiBayburt ÜniversitesiAçık Erişim Arşivi · RDL Open

Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

Yazarlar

Yayınlar

Yeniden eskiyeEskiden yeniye
  • MakaleAçık Erişim2026Scopus SJRQ3
    Mindfulness-Acceptance-Commitment Intervention Effects on Athletic Performance, Passion, and Psychological Well-being in Competitive Tennis Players: A Randomized Controlled Trial

    Abidi, Wafa; Fall, Estelle; Chalghaf, Nasr; Ceylan, Halil İbrahim; Muntean, Raul Ioan; Dergaa, Ismail; Candar, Reyhan; Özdemir, Kübra; Çingöz, Yunus Emre; Man, Cristina Maria

    While traditional psychological skills training focuses on cognitive control, mindfulness-based approaches emphasize acceptance and present-moment awareness. The Mindfulness-Acceptance-Commitment (MAC) protocol shows promise for enhancing athletic performance; however, limited research has examined its effects on passion and well-being in tennis players. Forty-four competitive male tennis players (M age = 18.1 ± 1.1 years) were randomly assigned to either a MAC intervention group (n = 22) or a passive control group (n = 22). The MAC protocol consisted of seven weekly 45-minute sessions focusing on mindfulness, acceptance, and values-driven behavior. Primary outcomes included tennis serve performance assessed by certified coaches using a standardized 16-serve protocol. Secondary outcomes included mindfulness skills (Mindful Attention Awareness Scale), subjective well-being (Positive and Negative Affect Schedule, Satisfaction with Life Scale), harmonious passion, and obsessive passion (Passion Scale). Intention-to-treat analyses with 44 participants revealed significant improvements in the MAC group compared to controls. Tennis serve performance improved significantly in the MAC group (pre: 13.18 ± 2.19 to post: 15.09 ± 2.45, t(21) = 7.54, p < .001, d = 0.87) but not in the control group (pre: 13.05 ± 2.33 to post: 12.86 ± 2.41, t(21) = 0.78, p = .442, d = 0.08), with a significant between-group difference at post-test (t(42) = 3.71, p = .001, d = 1.12). Mindfulness skills improved substantially in the MAC group (pre: 39.00 ± 4.18 to post: 52.73 ± 3.65, t(21) = 13.76, p < .001, d = 3.28) compared to controls (pre: 43.55 ± 4.75 to post: 44.32 ± 4.12, t(21) = 1.31, p = .203, d = 0.16), with a significant between-group difference (t(42) = 7.16, p < .001, d = 2.16). Harmonious passion increased significantly in the MAC group (pre: 17.27 ± 2.64 to post: 24.05 ± 4.16, t(21) = 6.15, p < .001, d = 2.57) while remaining stable in controls (pre: 17.86 ± 3.75 to post: 16.91 ± 3.61, t(21) = 1.65, p = .114, d = 0.25), with a significant between-group difference (t(42) = 6.40, p < .001, d = 1.93). Obsessive passion decreased in the MAC group (pre: 23.73 ± 3.66 to post: 16.27 ± 2.86, t(21) = 7.54, p < .001, d = 2.04) while remaining unchanged in controls (pre: 18.00 ± 3.85 to post: 18.41 ± 4.04, t(21) = 0.85, p = .406, d = 0.11), with a significant between-group difference (t(42) =-2.02, p = .050, d =-0.61). Subjective well-being improved markedly in the MAC group (pre: 9.00 ± 7.37 to post: 27.09 ± 7.47, t(21) = 8.37, p < .001, d = 2.45) compared to controls (pre: 4.54 ± 5.85 to post: 8.72 ± 6.08, t(21) = 0.65, p = .526, d = 0.71), with a significant between-group difference (t(42) = 6.85, p < .001, d = 2.07). MAC training represents an effective intervention for enhancing tennis performance, psychological well-being, and adaptive passion while reducing maladaptive passion. These findings support the clinical utility of mindfulness-based approaches in tennis psychology and warrant further investigation on a larger scale.

    • SDG 3 · Sağlık ve Kaliteli Yaşam
    Scopusİncele
  • MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ1
    Comparison of the acute effects of static and dynamic stretching exercises on the balance performance of Turkish wrestlers

    Durukan, Erdil; Aydin, Gokhan; Goktepe, Mehmet; Cicek, Guner; Guder, Ferhat; Isik, Ozkan

    Background: The importance of dynamic and static stretching exercises on motoric abilities before an athletic performance is well known. However, there is limited information about their effects on balance performance. For this reason, this study aimed to investigate the acute effects of static and dynamic stretching exercises on wrestlers’ balance performance and compare wrestlers’ balance levels according to their wrestling styles. Method: A total of 28 wrestlers who performed dynamic stretching (n = 14) and static stretching (n = 14) protocols voluntarily participated in the study. Data were collected using Togu Challenge Disc 2.0. An independent samples t-test was applied to compare the data that were determined to show normal distribution. Results: When comparing dynamic balance according to warm-up protocols, it was found that there was a significant difference in favor of wrestlers who performed dynamic stretching (p = 0.023). However, no statistically significant difference was found between static and dynamic stretching groups in terms of static balance (p = 0.238). Additionally, while a significant difference was observed in the wrestlers’ dynamic balance scores in both dynamic and static stretching exercises in favor of freestyle wrestlers (p = 0.008; p = 0.022), a significant difference was found in static balance scores in favor of Greco-Roman wrestlers (p = 0.014; p = 0.018). Conclusion: Dynamic stretching exercises were found to support wrestlers’ balance performance more than static stretching. The results showed that the different warm-up protocols applied before training and competition can have different effects on the wrestlers’ performance. Therefore, it is suggested that wrestlers should prefer warm-up protocols including dynamic stretching exercises to optimize pre-performance balance outcomes.

    • SDG 3 · Sağlık ve Kaliteli Yaşam
    AtıfScopus2WoS3OpenAlex3
    ScopusWeb of SciencePubMedİncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2023
    12 haftalık core antrenmanlarının kol ve bacak kuvveti ile serbest ve sırtüstü stil yüzme performansına etkisinin araştırılması

    Mehmet Üçüncü

    Yapılan bu çalışmanın amacı, 9-11 yaş aralığında olan erkek yüzücülerde core antrenmanının serbest stil (50m, 100 m, 200m) ve sırtüstü stil (50m, 100m, 200m) yüzme mesafeleri üzerine etki edip etmediğinin araştırılmasıdır. Çalışmaya dâhil edilen katılımcıların boy uzunluk ortalamaları 144±57 cm, vucüt ağırlığı ortalamaları 38±29 kg, spor yaşları ortalamaları ise 2±29 yıldır. Yüzme eğitimi alan bireyler deney (24) kontrol (11) gruplarına ayrıldı. Bunların çalışma öncesi ve sonrası, boy uzunlukları, vücut ağırlıkları, serbest stilde her iki kol çekme ve itme ayrıca sırtüstü stide her iki kol çekme ve itme kuvvetleri belirlendi. Serbest ve sırtüstü stilde her iki bacak itme ve çekme kuvvetleri belirlendi. Bu ölçümlerin yanı sıra katılımcıların 50m, 100m, 200m serbest ve sırtüstü stilde yüzme zamanları tespit edildi. Verilerin analizleri SPSS 26.00 paket programı kullanıldı. Verilerin normallik analizleri sonucunda Shapiro-Wilk testi'nin bildirdiği verilerin çarpıklık ve basıklık değerleri -1,5 +1,5 arasında ise normal dağıldığı tespit edildi. Bundan dolayı veriler "One Way Anova" ve korelasyon testleri ile analiz yapıldı. Analizler sonucunda, serbest stilde 50m,100m, 200m, mesafelerinde sağ ve sol kol itme ve çekme kuvvetlerinin anlamlı derecede farklılık yarattığı tespit edildi (p>0,05). Sırtüstü stildeki yüzme mesafelerinde 50m, 100m, 200m, tüm grupların ön test ve son test değerlerinin anlamlı (p<0,05) olduğu saptandı. Bacak kuvveti sonucunda, serbest stilde 50m, 100m, 200m, mesafelerinde sağ ve sol itme ve çekme kuvvetlerinde anlamlı derecede farklılık olduğu tespit edildi (p>0,05). Sırtüstü stilde bacak kuvvetinin değerleri arasında anlamlı ilişki olmadığı saptandı (p>0,05). Sonuç olarak uygulanan core antrenmanın kol ve bacak itme ve çekme kuvvetlerini etkilediğini, ayrıca kol ve bacak kuvvetlerinde her iki stilde 50 m 100 m 200 m yüzme zamanını olumlu etkilediği söylenebilir.

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2023
    Ergojenik yardım ve dopingle mücadele eğitimi alan öğrencilerin performans arttırma tutum ve spor takviyesi inanç düzeylerinin incelenmesi

    Umut Can Karakaya

    İnsanlar fiziksel ve zihinsel olarak yetersiz olmayı hiçbir zaman kabullenmemiştir. Dünyada var olduğu tarihten bu yana sürekli olarak bedensel ve zihinsel olarak sınırlarını aşmaya çalışmış ve becerilerini geliştirmek için çabalamış bunları yaparken de sürekli olarak tahrik ve takviye edici maddeler yemiş, içmiş ve kullanmıştır. Bu bağlamda tez çalışmamızın amacını ergojenik yardım ve dopingle mücadele eğitimi alan öğrencilerin performans arttırma tutum ve spor takviyesi inançlarının değerlendirilmesi bu verilerin bazı demografik değişkenler bakımından incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırma grubunu spor bilimleri fakültesi antrenörlük bölümü 3. Sınıf öğrencisi olan toplam 61 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama amacı ile Performans Arttırma Tutum Ölçeği ve Spor Besin Takviyesi İnanç Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzde ve frekans dağılımları, Pearson Korelasyon Analizi, One-Way ANOVA ve t-Testi uygulanmıştır. Çalışma sonuçlarına göre, araştırmaya katılım sağlayan öğrencilerin Performans Arttırma Tutum Ölçeği'nden elde ettikleri puan ortalamaları ön test ve son test bağlamında farklılık gösterirken; Spor Besin Takviyesi İnanç Ölçeği'nden elde ettikleri puan ortalamalarının ön test ve son test bağlamında farklılık sergilemediği belirlenmiştir. Katılımcıların elde edilen derece ve ikamet edilen yer değişkenleri bağlamında ölçeklere ilişkin anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların yaş, spor yaşı ve gelir değişkenleri ile ölçekler arasında ilişki olduğu belirlenmiştir. Diğer taraftan katılımcıların cinsiyet ve aktif spor yapma değişkenleri açısından ölçeklere ilişkin anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, ergojenik yardım ve dopingle mücadele eğitimi alan öğrencilerin performans arttırmaya yönelik tutumlarının farklılık göstereceği söylenebilir.

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2023
    Haltercilerin imgeleme kullanım durumları ile güdülenme kaynakları arasındaki ilişkinin incelenmesi

    Ebu Bekir Sıddık Aksoy

    Spor alanında performansı etkileyen çeşitli değişkenler mümkündür. Bunlardan birisi de imgelemedir. İnsanlar gerçek hayatta var olmuş ya da olmamış meydana gelen veya gelmeyen şeyleri olayları ve eylemleri hayal etme konusunda etkileyici bir yeteneğe sahiptir. İmgelemenin yanı sıra spor alanını etkileyen başlıca değişkenlerden birisi de güdülenmedir. Güdülenme, kişinin ulaşmayı arzuladığı amaçlarına yönelik harekete geçmesini, hareketin sürekliliği ve hareket ile davranışlarının olumlu yönde etkilenmesi olarak tanımlanabilmektedir. Söz konusu değişkenler açısından halter branşı bir performans sporu olduğundan dolayı bu değişkenlerin etkisinde olan branşların başında gelmektedir. Bu bağlamda tez çalışmamızın amacını haltercilerin imgeleme kullanım durumları ile güdülenme kaynakları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi ve bu verilerin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi oluşturmaktadır. Çalışma grubunu 347 halter sporcusu oluşturmaktadır. Veri toplama amacıyla Sporda İmgeleme Envanteri ve Sporda Güdülenme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzde ve frekans dağılımları, Pearson Korelasyon Analizi, One-Way ANOVA ve t-Testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların eğitim durumu, millilik durumu, elde ettikleri en iyi derece durumu değişkenleri bağlamında Sporda Güdülenme Ölçeği alt boyutlarına ilişkin anlamlı farklılık olduğu tespit edilirken, katılımcıların cinsiyet ve tercih edilen teknik değişkenleri bağlamında Sporda Güdülenme Ölçeği alt boyutlarına ilişkin anlamlı farklılık olmadığı belirlenmiştir. Katılımcıların cinsiyet, eğitim durumu, millilik durumu, elde ettikleri en iyi derece durumu değişkenleri bağlamında Sporda İmgeleme Envanteri alt boyutlarına ilişkin anlamlı farklılık olduğu tespit edilirken, katılımcıların tercih edilen teknik değişkeni bağlamında Sporda İmgeleme Envanteri alt boyutlarına ilişkin anlamlı farklılık olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların yaş, spor yaşı ve sıklet değişkenleri ile ölçekler arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, Sporda İmgeleme Envanteri ile Sporda Güdülenme Ölçeği arasında ilişki olduğu söylenebilir.

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2023
    U15 erkek güreşçilerde tabata antrenmanının çeşitli motorik özellikler ve güreş performansına üzerine etkisi

    Abdulselam Güngör

    Bu araştırmanın amacı, U15 erkek güreşçilerde tabata antrenmanın çeşitli motorik özellikler ve güreş performansına üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya 30 müsabık erkek güreşçi katılmıştır. Güreşçiler deney ve kontrol grubu (15 sporcu deney 15 sporcu kontrol) olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Tüm katılımcılara öntest-sontest olarak, antropometrik ölçümler, pençe kuvveti testi, çift bacak yatay sıçrama testi, flamingo testi, mekik çekme testi, sağlık topu fırlatma testi, şınav testi, çeviklik T testi uygulanmıştır. Güreş performansını ölçek için geçerli bulunan özel judo uygunluk testi uygulanmıştır. 8 hafta boyunca deney grubuna haftada 3 gün tabata antrenmanı uygulanmıştır. Kontrol grubundaki sporculara güreş antrenmanları yaptırıldı. Araştırma kapsamında elde edilen verileri değerlendirmek için SPSS 26.0 paket programından faydalanılmıştır. Dağılımın normal olması nedeniyle grup içi ön-son test değerleri karşılaştırmalarında "Paired Samples T-Test", gruplar arası ön ve son test değerlerinin karşılaştırmasında ise Independent Samples T-Testi kullanıldı. Sonuçlar .05 düzeyinde yorumlandı. Araştırma sonuçlarındaki değerlendirmelere göre deney grubunda yer alan katılımcıların güreş performans testi, flamingo denge testi, çift bacak öne sıçrama testi, sağ el kavrama testi, şınav testi ve çeviklik T testi değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken; vücut ağırlığı, mekik çekme testi, sağlık topu fırlatma testi ve sol el kavrama testi değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı.

    İncele
  • MakaleAçık Erişim2023Scopus SJRQ2
    Exome-Wide Association Study of Competitive Performance in Elite Athletes

    Bulgay, Celal; Kasakolu, Anil; Kazan, Hasan Hueseyin; Mijaica, Raluca; Zorba, Erdal; Akman, Onur; Bayraktar, Isik; Ekmekci, Ridvan; Koncagul, Seyrani; Ulucan, Korkut

    The aim of the study was to identify genetic variants associated with personal best scores in Turkish track and field athletes and to compare allelic frequencies between sprint/power and endurance athletes and controls using a whole-exome sequencing (WES) approach, followed by replication studies in independent cohorts. The discovery phase involved 60 elite Turkish athletes (31 sprint/power and 29 endurance) and 20 ethnically matched controls. The replication phase involved 1132 individuals (115 elite Russian sprinters, 373 elite Russian endurance athletes (of which 75 athletes were with VO2max measurements), 209 controls, 148 Russian and 287 Finnish individuals with muscle fiber composition and cross-sectional area (CSA) data). None of the single nucleotide polymorphisms (SNPs) reached an exome-wide significance level (p < 2.3 x 10(-7)) in genotype-phenotype and case-control studies of Turkish athletes. However, of the 53 nominally (p < 0.05) associated SNPs, four functional variants were replicated. The SIRT1 rs41299232 G allele was significantly over-represented in Turkish (p = 0.047) and Russian (p = 0.018) endurance athletes compared to sprint/power athletes and was associated with increased VO2max (p = 0.037) and a greater proportion of slow-twitch muscle fibers (p = 0.035). The NUP210 rs2280084 A allele was significantly over-represented in Turkish (p = 0.044) and Russian (p = 0.012) endurance athletes compared to sprint/power athletes. The TRPM2 rs1785440 G allele was significantly over-represented in Turkish endurance athletes compared to sprint/power athletes (p = 0.034) and was associated with increased VO2max (p = 0.008). The AGRN rs4074992 C allele was significantly over-represented in Turkish sprint/power athletes compared to endurance athletes (p = 0.037) and was associated with a greater CSA of fast-twitch muscle fibers (p = 0.024). In conclusion, we present the first WES study of athletes showing that this approach can be used to identify novel genetic markers associated with exercise- and sport-related phenotypes.

    • SDG 3 · Sağlık ve Kaliteli Yaşam
    AtıfScopus20WoS23OpenAlex27
    ScopusWeb of SciencePubMedİncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022
    Teniscilerin optimal performans duygu durumları ile tenis performansları arasındaki ilişkinin incelenmesi

    Muhammet Kefeli

    Araştırmanın amacı tenisçilerin performans duygu durumları ile tenis performansları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmaya Türkiye Tenis Federasyonunda lisanslı ve aktif olarak 5 yıldan fazla tenis oynayan yılda en az 15 turnuvaya katılan sporculardan çalışma gurubu oluşturdu. 24 erkek 17 kadın sporcu olmak üzere toplam 41 sporcu gönüllü olarak katılımı sağlandı. Araştırmada üç farklı veri toplama aracı kullanıldı. Birincisi sporcuların demografik özelliklerinin belirlenmesi için araştırmacı tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu" uygulandı. İkincisi fiziksel aktivite ve spor ortamındaki optimal performans duygu durumunu değerlendirmek amacı ile Jackson ve Eklund (2004) tarafından geliştirilen ve Aşçı, Çağlar, Eklund, Altıntaş ve Jackson (2007) tarafından Ölçeğin Türk sporcular için geçerlik ve güvenilirlik çalışmasını yapılmış olan "Durumluk ve Sürekli Optimal Performans Duygu Durum" ölçeği uygulandı. Üçüncüsü sporcuların oynamış olduğu dört turnuvanın müsabaka sonucuna Türkiye Tenis Federasyonunun i-kort sisteminden bakılarak elde edildi.Verilerin analizinde değişkenler arasındaki farklar ve ilişkiler sırasıyla t-testi ve pearson korelasyonu ile incelenmiştir. Ayrıca değişkenlerin normalliği, shapiro-wilk, kolmogorov smirnov ve q-q plot ile araştırılmıştır.Araştırmanın sonucunda tenis sporcularının tenis performansları ile performans duygu durumları arasında cinsiyetlere göre anlamlı farklılık bulunamadı (p>0,05). Kadın tenisçilerin tenis performansı ile performans duygu durumları ilişkileri arasında anlamlı bir fark bulunamadı (p>0,05). Sadece Erkek tenisçilerin tenis performansı ile performans duygu durumları arasında pozitif yönde ve orta düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. (p<0,001). Diğer yandan tüm tenis sporcularının tenis performansları ile performans duygu durumları arasında orta düzeyde ve pozitif yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.(p<0,001).

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022
    Hacamat uygulamasının sporcuların bazı parametreleri üzerindeki etkisinin incelenmesi

    Abdullah Akova

    Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sav), yaşamının her anında insanlığa örnek olmuş ve tavsiyelerde bulunmuştur. Peygamber Efendimizin bize tavsiye ettiği birçok şey günümüzde daha iyi kavranmakta ve bilimsel olarak da kanıtlanabilir nitelikler kazanmaktadır. Bu duruma örnek verecek olursak 'Hacamat' uygulaması için çokça tavsiyede bulunması ve bu uygulamanın o zamanın şartlarında bile ne kadar faydalı bir şifa yöntemi olduğunu söylemesi günümüzde de bilimsel olarak da kanıtlanmıştır. Günümüzde tıbbî ilaçlar ile uygulanan tedavilerin de yan etkileri ve zararları düşünüldüğünde hacamatın önemi daha da iyi anlaşılmaktadır. Bu bağlamda tez çalışmasının amacını hacamat uygulamasının sporcuların bazı parametreleri üzerindeki etkisinin incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırmanın katılımcı grubunu Ragby Milli Takımında oynayan 12 sporcu oluşturmaktadır. Veri toplama amacı ile sırt bacak dinamometresi, el dinamometresi, sıçrama testi, uzan eriş testi, 30m Hız Testi ve Richards Campbell uyku ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzde ve frekans dağılımları, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve Friedman Testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, sırt kuvveti, bacak kuvveti, sağ el kavrama kuvveti, sol el kavrama kuvveti, esneklik ve uyku puanları değişkenlerine ilişkin anlamlı farklılığa ulaşılırken (p<0,05), sıçrama ve 30m sürat değişkenlerine ilişkin anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05).

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022
    14-16 yaş grubu boksörlere uygulanan 8 haftalık tabata antrenmanının performansa etkisinin incelenmesi

    Önder Şipal

    Bu araştırmanın en temel amacı, 14-16 yaş grubu boksörlere uygulanan 8 haftalık tabata antrenmanının performansa etkisinin incelenmesidir. Araştırma grubunu 14 katılımcı oluşturmaktadır Sporcuların boy ve kiloları alındıktan sonra sırası ile MaxVO2 değerlerini ölçmek için bisiklet ergometresi, Çeviklik testleri için İllinois, T-Testi ve Hegzagon testi uygulanmıştır. Sürat testi için 20 metre koşu ve patlayıcı kuvvet testi için dikey sıçrama ve durarak uzun atlama testi uygulanmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen veriler Mann-Whitney U, Wilcoxon İşaretli-Sıralar Testi ve Quade's ANCOVA Testi kullanılarak sınanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların MaxVO2, dikey sıçrama ve nabız değişkenlerine ait deney ve kontrol gruplarının ön-test ve son-test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Diğer taraftan, katılımcıların durarak uzun atlama, T-Testi, İllinois Testi ve 20 metre sürat testine ait analiz sonuçlarına göre deney grubunun ön-test ve son-test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilirken, kontrol grubunun ön-test ve son-test değerleri arasında istatistiksel olarak yalnızca vücut kitle indeksi ve hegzagon test değerlerinde anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; boksörlere uygulanan tabata antrenmanının kilo kontrolü, patlayıcı kuvvet, sürat ve çeviklik düzeylerini geliştirdiği tespit edilmiştir.

    İncele
  • Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2021
    IAAF çocuk atletizmi programı uygulanan 11-14 yaş arası çocukların bazı antropometrik özelliklerinin atletizm performansına etkisi

    Kadir Ölmez

    Bu çalışmanın temel amacını IAAF çocuk atletizmi programı uygulanan 11-14 yaş arası çocukların bazı antropometrik özelliklerinin atletizm performansına etkisinin değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Araştırmaya Ordu ili Gürgentepe ilçesi Milli Eğitim Müdürlüğü "Şirinköy Şehit Mevlüt Göl Ortaokulu" ve "Cumhuriyet Ortaokulu" öğrencileri arasından rastgele seçilen 24 öğrenci dâhil edilmiştir. Katılımcılar daha önce IAAF çocuk atletizmi programı uygulanmamış ve herhangi bir sakatlığı-rahatsızlığı olmayan, 4'ü (%16,7) 11 yaşında, 6'sı (%25) 12 yaşında, 6'sı (%25) 13 yaşında ve 8'i (%33,3) 14 yaşındadır. Boy ortalamaları 1,57±0,09 (cm), vücut ağırlıkları 45,96±9,04 (kg) olan 12 kadın (%50) ve 12 erkek (%50) gönüllü olarak katılmışlardır. Öğrencilere gülle atma, uzun atlama, 60 metre kısa mesafe koşu, 1000 metre koşu, kalça, uyluk, calf çevresi, tüm bacak uzunluğu, tüm kol uzunluğu, biceps çevresi ve esneklik ölçümleri ön-test ve son-test olarak 12 haftalık IAAF çocuk atletizmi programı öncesi ve sonrasında uygulanmıştır. Deney grubunun gülle atma, uzun atlama, 60m kısa mesafe koşu, 1000m koşu, kalça, calf çevresi, tüm bacak uzunluğu, biceps çevresi ve esneklik değişkenlerine ait analiz sonuçlarına göre her bir değişkene ilişkin ön-test ve son-test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Bu bağlamda anlamlı farklılıklar incelendiğinde, gülle atma, uzun atlama, calf çevresi, tüm bacak uzunluğu, biceps çevresi ve esneklik değişkenleri pozitif sıralar (son-test) lehine olup bu sonuç IAAF Çocuk Atletizmi Programının, değişkenlerin değerlerini artırıcı yönde etkilediğini göstermektedir. 60m kısa mesafe koşu, 1000m koşu ve kalça değişkenleri negatif sıralar (ön-test) lehine olup, koşuların sürelerinin kısalması ve kalça bölgesinin sıkılaşması ile değerlerin azalması beklenen bir sonuçtur ve bu sonuç IAAF Çocuk Atletizmi Programının, değişkenlerin değerlerini artırıcı yönde etkilediğini göstermektedir. Diğer taraftan, uyluk ve tüm kol uzunluğu değişkeni ön-test ve son-test değerleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Sonuç olarak düzenli olarak yapılan IAAF çocuk atletizm antrenmanlarının, ortaokul çağındaki çocukların bazı fiziksel uygunluk özelliklerini ve atletizm performansını geliştirdiği tespit edilmiştir.

    İncele