Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2026Mechanical power output is unaffected by starting cadence during Wingate-type sprint interval training
Agırbas, Oztürk; Çabuk, Refık; Demirarar, Onur; Tatlısu, Bülent; Ağgön, Eser
Wingate-type repeated sprint intervals (SITWingate) rely on the attainment of high peak power output (PPO) and the maintenance of average power output (AvPO) as mechanical acute responses that are critical for eliciting aerobic and anaerobic adaptations. In recreationally active participants, the starting cadence of a single WAnT has been shown to influence mechanical power indices. However, the effect of different starting cadences on mechanical power indices during a SITWingate protocol remains unknown. Therefore, the purpose of this study was to determine whether different starting cadences in SITWingate alter mechanical power outputs. Eight recreationally active men (age: 21.1 ± 2.1 years; height: 179 ± 6.4 cm; body mass: 69.8 ± 7.1 kg) volunteered to participate. Participants completed two SIT protocols with different starting cadences (SIT80rpm and SIT120rpm) in sessions separated by ≥72 hours. Each protocol consisted of three 30-s all-out cycling bouts against a standardized load corresponding to 7.5% of body mass, interspersed with 4-min passive recovery. For each bout, PPO and AvPO were obtained. Repeated-measures ANOVA indicated no significant main effect of starting cadence on PPO (F(1,7) = 0.11, p = 0.755, ηp² = 0.015), and AvPO (F(1,7) = 0.11, p = 0.753, ηp² = 0.015). Moreover, when the means of the three sprints were compared, no differences between protocols were detected for PPO (p = 0.755) and AvPO (p = 0.753). In conclusion, starting cadences (SIT80rpm vs. SIT120rpm) had no statistically significant effect on SITWingate performance indices among recreationally active men.
- MakaleAçık Erişim2023Şiddetli Egzersiz Alanının Üst Sınırını Belirlemede Kullanılan Bir Yöntemin Maksimal Laktat Dengesini Belirleyebilme Başarısının Değerlendirilmesi: Deneysel Çalışma
Balcı, Gorkem Aybars; Ozkaya, Ozgur; Alp, Egemen; Çabuk, Refık; As, Hakan
Amaç: Maksimal laktat dengesi (MLD), şiddetli egzersiz ala- nının alt sınırını belirleyebilmenin geçerli ve güvenilir bir yöntemidir. Diğer yandan, yakın zamanda ortaya atılan bir teknik, şiddetli egzersiz alanının üst s ınırını belirlemede popüler olmu ştur (the highest inten- sity; IHIGH). Ancak bu yeni tekniğin altında yatan teorik temele dayalı olarak, MLD’yi sorgulayan bir çal ışma yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, IHIGH belirlemede kullanılan bu yöntemin alt sınıra uygulanması sonucunda elde edilecek egzersiz şiddetinin MLD’yi hangi düzeyde karşılayacağının araştırılmasıydı. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, iyi antrene 10 bisiklet sporcusuyla yapıldı. Katılımcılar, tüketici kademeli egzersizlerden sonra bireysel I HIGH düzeylerinin belirlenmesi için bir dizi sabit yüklü tüketici egzersize tabi tutuldu. Bireysel IHIGH düzeyleri, hâlen zirve oksijen kullanımı veren (⩒O2pik) en yüksek egzersiz şiddeti olarak kabul edildi. MLD, farklı egzersiz şiddetlerinde yapılan 30 dk’lık submaksimal egzersizlerin 30 ve 10. dk kan laktat ı farklarının 1 mmol·L-1’den az olabildiği en yüksek egzersiz şiddeti dikkate alınarak belirlendi. Değişkenler arasındaki farklılıklar, eşleştirilmiş örneklem t- test ile de ğerlendirildi. Etki büyüklü ğü (EB) Cohen d’ye göre analiz edildi. Bulgular: Beklendiği gibi MLD ve IHIGH egzersiz şiddetine ait ortalama ⩒O2 farkları anlamlıydı (55,2±4,50’ye k ıyasla 61,2±5,06 mL∙dk-1∙kg-1; p=0,000; EB=2,17). Ancak MLD %5 aşıldığında yapılan bir egzersize ait ortalama ⩒O2 değerleri, IHIGH’ı belirlemede kullanılan yöntemle elde edilen ⩒O2pik’e ula şamadı (56,3±3,42’ye k ıyasla 60,6±5,02 mL·dk-1·kg-1; p=0,002; EB=1,50). Sonuç: Elde edilen bul- gulara göre I HIGH’ı belirlemede kullanılan prosedürün ve şiddetli eg- zersiz alanı için hesaplanan ⩒O2pik’in aynı alanın alt sınırı için geçerli olmadığı ortaya koyuldu.
- MakaleAçık Erişim2021The Effect of Using Different Exhaustion Intervals and Mathematical Models on Critical Power Estimations
Balcı, Görkem Aybars; Ozkaya, Ozgur; Norouzi, Mahdi; Çabuk, Refık; As, Hakan
Predicted critical power (CP) varies up to 5-20% depending on the preferred mathematical model and different time to exhaustion intervals. Those differentiation rates related to CP estimations cause some contradictory results. The aim of this study was to evaluate the relationship between CP predictions obtained from three different exhaustion approaches (short: 2-10 minutes; medium: 2-15 minutes; long: 2-20 minutes) using five mathematical models (linear total work (CP1), linear 1/time (CP2), nonlinear 2-parameter (CP3), nonlinear 3-parameter (CP4) and exponential (CP5)), and other indices such as maximal lactate steady-state (MLSS), ventilatory threshold (VT), respiratory compensation point (RCP) and critical threshold (CT). 10 well trained male cyclists voluntarily participated in the study. VT and RCP levels of the athletes were determined by incremental ramp tests. Constant work rate exercises were applied on different days to determine maximal oxygen uptake, peak power output, MLSS, CT and CP. Obtained data were tested by validity analysis. As mathematical models and exhaustion intervals changed, the CP predictions varied up to 20%. Except the CP4, other CP estimations were higher than the work rates corresponding to the MLSS and VT (p<0.05). The CP5, which was estimated by short exhaustion interval, corresponded to the work rates belonging to the CT and RCP (p>0.05; standard error of estimate ~4% and r>0.95). Regardless of the preferred exhaustion interval, CP predictions obtained from the other mathematical models were insufficient to estimate any of anaerobic threshold indices (p<0.05). As a result, the CP5 estimated by short exhaustion interval can be used to predict the work rates corresponded to the CT and RCP. It was not appropriate to estimate the other threshold intensities by the CP.
AtıfOpenAlex2TR Dizin1
İncele - MakaleYalnız künye2021Kümeleme Set Direnç Antrenmanı Profesyonel Voleybol Sporcularında Sprint, Çabukluk, Kuvvet ve Dikey Sıçramada Daha İyi Gelişimler Sağlayabilir
Çabuk, Refık; Cin, Merve; Demirarar, Onur; Ozcaldiran, Bahtiyar
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 6 hafta boyunca uygulanan geleneksel ve kümelenmiş direnç antrenmanların sprint, çabukluk, maksimal kuvvet ve dikey sıçrama performansı üzerine olan etkilerini kıyaslamaktır. Gereç ve Yöntemler: Yirmi sekiz profesyonel erkek voleybol oyuncusu bu çalışmaya katıldı. Sporcular, geleneksel direnç antrenman (GDA; n=14) ve kümelenmiş direnç antrenman grubu (KDA; n=14) olarak randomize bir şekilde 2’ye ayrıldı. Her iki grup direnç antrenmanlarını, 6 hafta boyunca ardışık olmayan 3 ayrı günde (Pazartesi, Çarşamba ve Cuma). Katılımcılara karşı hareket sıçrama, çabukluk t, 10-m, 20-m sprint, 1 tekrar maksimal (1TM) arka squat [back sguat (BS)] , “bench pres” (BP), “pull over” (PO), “military pres” ve “dead lift” (DL) testleri 6 haftalık antrenman öncesinde ve sonrasında uygulandı. Bulgular: Her iki antrenman grubu 1 TM, sprint zamanı, dikey sıçrama yüksekliği ve çabukluk t-test performanslarında istatistiksel olarak önemli gelişmeler gösterdi (p<0,05). GDA grubuyla kıyaslandığında, KDA grubu 1TM BS’de (KDA: %4,76±%2,34’e karşı GDA: %2,21±%1,57; p=0,002, “effect size” (ES)=0,51), 1TM PO’da (KDA: %7,59±%4,57’e karşı GDA: %3,96±%3,65; p=0,004, ES=0,91), 1TM DL’de (KDA: %4,19±%2,76’e karşı GDA: %1,79±%2,92; p=0,024, ES=0,875) ve 1TM BP (CRT: %5,82±4,58’e karşı GDA: %2,66±3,51; p=0,033, ES=0,31). GDA grubuyla kıyaslandığında, KDA grubu 20-m sprint (KDA: %6,48±%4,70’e karşı GDA: %1,81±%1,04; p=0,001, ES=1,93) ve çabukluk t-testi (KDA: %11,35±%3,89’a karşı GDA: %2,28±%1,85; p=0,000, ES=0,81) ve dikey sıçramada (KDA: %6,21±%0,90’a karşı GDA: %2,13±%0,61; p=0,000, ES=5,45) istatistiksel anlamda daha yüksek kazanımlar sağladı. Sonuç: Bu çalışma, profesyonel voleybolcularda, GDA yöntemine kıyasla daha iyi avantajlar sağlamaktadır.
- MakaleAçık Erişim2019Tek Bir Seansta Zirve Oksijen Kullanım Düzeyini Veren En Yüksek Güç Çıktısını Tahmin Etmenin Basit Bir Yöntemi
Balcı, Görkem Aybars; Ozkaya, Ozgur; Norouzi, Mahdi; Çabuk, Refık; As, Hakan
Zirve O2 tüketim düzeyi (𝑉 O2pik) veren en yüksek güç çıktısı (aerobik limit güç; ALG)şiddetli ve aşırı egzersiz alanlarını ayıran önemli bir eşiktir ve sporcularda bireysel birALG belirleyebilmek için çok sayıda sabit yüklü tüketici test yapmak gerekmektedir.Bu çalışmanın amacı; sporcuların ALG’lerini tek bir seansta belirleyebilecek biryaklaşım önermektir. Araştırmaya iyi antrene 12 bisiklet sporcusu katılmıştır (𝑉 O2maks:64,7±4,2 mL∙dk-1∙kg-1; Zirve Güç (ZG): 374,1±65,7 W). 𝑉 O2pik düzeyinin belirlenmesiiçin lineer yük artışlı (ramp) testler uygulatılmıştır (+1 W·2 s-1) ve protokollerinsonunda ulaşılan final güç üretim değerleri (FG) ortalama yanıt zamanı (mean responsetime: MRT) düzeltmesi uygulanmadan (FGMRT) ve uygulanarak (FGMRT)değerlendirilmiştir. Sporcuların 𝑉 O2maks’ı ve bu değeri veren ZG değerleri, doğrulamatestleri uygulanarak bulunmuştur. Devamında sporcuların ALG (𝑉 O2maks’a %5’tendaha yakın 𝑉 O2 değeri veren en yüksek güç çıktısı) değerleri, 15 W’lık intervallerlebitkinlikle sonlanan sabit yüklü testler yoluyla ayrı günlerde taranmıştır. FGMRT ileALG değerleri arasındaki fark anlamlı değildir (FGMRT: 435,2±50,8; ALG: 435,4±62,5W, p=0,968). Bland-Altman sonuçları yüksek uyum göstermiştir (Bias=0,20±17,6 W;p=0,968). FGMRT, gerçek ZG’nin %117,5±8,8’ine karşılık gelirken, belirlenen ALGdeğeri ZG’nin %117,1±7,37’sine karşılık gelmiştir (p=0,759). Diğer yandan ramptestinden elde edilen en yüksek 15-s 𝑉 O2 ortalamaları da ALG yükündeki 𝑉 O2yanıtlarıyla benzerdir ( Ramp Test: 62,3±4,9 ml∙dk-1∙kg-1, %96,2; ALG: 61,5±4,3ml∙dk-1∙kg-1, %95; p=0,119 ). Sonuç olarak, ALG’yi belirleyebilmek için ayrı günlerdeçok sayıda bitkinlikle sonlanan test yapmak yerine, tek seansta bir ramp testuygulamasının 𝑉 O2maks’ı düşük tahmin ettiği ancak ALG’yi ve bu değere karşılık gelen𝑉 O2 yanıtını belirleyebilmenin oldukça pratik bir yöntemi olabileceği bulunmuştur
AtıfTR Dizin1
İncele

