Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin türkçede konuşma ve yazı dili arasındaki farklılıklara ilişkin görüşleri

İnsanların duygu ve düşüncelerini aktarmasında önemli bir araç olan dilin temel unsurlarından biri konuşma diğeri ise yazmadır. Bu unsurlar hemen hemen her dilde olduğu gibi Türkçede de kullanışları bakımından farklılıklar göstermektedir. Bu çerçevede Türkiye Türkçesinde konuşma dili daha sistemsiz ve hareketliyken yazı dili daha sistemli ve kurallar çevresinde gelişir. Yazıya aktarılırken değişimlere uğrayan konuşma dili, günlük hayata aktarılırken de yazı dilinden ayrılır. Bu bağlamda yabancı dil olarak Türkçe öğretilen merkezlerde sistemli olarak öğretilen Türkçe, günlük yaşamda konuşma dilinde gösterdiği farklılıklar nedeni ile öğrencilerin dikkatini çekmenin yanı sıra öğrencilerin günlük hayatta etkili iletişim kurmalarında çeşitli problemlere de neden olmaktadır. Öyle ki sınıfta öğrenilen Türkçe ile dışarda ana dili Türkçe olan halkın konuştuğu Türkçe arasındaki bazı farklılıklar öğrencilerde Türkçeye karşı çeşitli bakış açılarına ve tutumlara sebep olmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, öğrencilerin Türkiye Türkçesinde konuşma ve yazı dili arasında ne gibi farklılıklar gördüğünü ve bu farklılıklardan nasıl etkilendiklerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016-2017 eğitim-öğretim döneminde İstanbul Aydın Üniversitesi Aydın TÖMER’de öğrenim gören C1 seviyesindeki öğrenciler oluşturmaktadır. Öğrencilerin C1 seviyesinden seçilmesinin sebebi ise Türkçeyi ileri düzeyde öğrendikleri için konuşma ve yazı dili arasındaki farklılıklara vakıf oldukları kanaatidir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmada veriler “Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu” aracılığıyla toplanmıştır. Toplanan veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Çalışmada elde edilen verilere göre; Türkçede konuşma ve yazı dili arasındaki farklılıkların öğrenciler tarafından fark edildiği, bu farklılıklar çerçevesinde öğrencilerin; konuşma dilindeki ses düşmelerini şive sandıkları, fiillerin uğradığı ses düşmelerinde zamanları karıştırdıkları, Türkçeyi önce konuşma diline maruz kalarak dışarıda öğrenenlerin TÖMER’deki eğitim süreçlerinin başında duydukları gibi yazmaya çalıştıkları, bazı öğrencilerin Türkçeyi öğrenme süreçlerinde konuşma ve yazı dili arasındaki farklılıklardan dolayı ilk başta zorlandıkları, anlayamadıklarını derste öğretmenlerine sordukları, öğrencilerin bu farklılıkları kavradıktan sonra kafa karışıklıklarını giderdikleri, birkaç öğrencinin ise bu farklılıkların olmasından dolayı memnun olduğu ve Türkçeyi hızlı öğrendikleri tespit edilmiştir.