İlgi alanları

Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 2

• MakaleYalnız künye2023/r/bayburt/15619
  Religious Culture and Ethics Courses and Imam Hatip High School Vocational Course Teacher Candidate’s Opinions on the Public Personnel Selection Exam and Field Knowledge Tests for Teachers

  Kaya, Fatih

  This research aims to examine the opinions of teacher candidates about the DKAB-OABT applied since 2013 and the IHL-OABT exams that have started to be held since 2018. The research was carried out with the case study method, one of the qualitative research designs. The study group of the research consisted of 25 teacher candidates who graduated from various faculties of theology and who took the OABT exam at least twice, determined by the purposive sampling method. In this context, the data of the research were obtained through a semi-structured interview with 3 open-ended questions. In the analysis of the data, themes were created using content analysis. It has been concluded that during the preparation process for the OABT exam, the most frequently used resources by teacher candidates are OABT lecture books, digital content, OABT question banks and trial exams. It has been determined that the majority of the participants are of the opinion that the education given in the undergraduate level is "adequate" in preparation for the exam, since the theology education at the undergraduate level is qualified and the course content is comprehensive. However, it was determined that the participants found the content validity of the OABT sufficient and stated that the OABT questions coincided with the undergraduate education of theology, covered most of the compulsory courses, and the question distribution was suitable for the courses explained in the exam content by OSYM. In addition, it was concluded that the majority of the teacher candidates were of the opinion that the OABT exam should be done in a single session, since the subject and question distribution of the OABT questions were close and the exams were similar.

  İncele
• MakaleAçık Erişim2022/r/bayburt/16689
  İmam Hatip Ortaokulu Arapça Dersi Öğretim Programının Öğretmen Görüşleri Doğrultusunda Stufflebeam’in Bağlam-Girdi-Süreç-Ürün (CIPP) Modeline Göre Değerlendirilmesi

  Kaya, Fatih

  Eğitim programları, uluslararası standartlarda güçlü bir eğitim sistemi inşa etme, toplumun ihtiyaç duyduğu nitelikli insan gücünü yetiştirme, maddi ve manevi değerlerin korunması ve geliştirilmesini sağlamak gibi hedefler doğrultusunda geliştirilmektedir. Eğitim kurumları, bilim ve teknolojideki değişikliklerin yoğun olarak yaşandığı bu dönemde, ihtiyaçlar doğrultusunda eğitim programlarında gerekli yenilikler yaparak müfredat değişikliklerine gitmişlerdir. Bu bağlamda programların geliştirilmesi ve değerlendirilmesi eğitimin kalitesinin artmasında büyük önem arz etmektedir.Bu araştırma, Stufflebeam’in CIPP (Bağlam, Girdi, Süreç ve Ürün) program değerlendirme modeline göre Arapça öğretmenlerinin görüş ve tecrübeleri ışığında İmam Hatip Ortaokullarında (İHO) okutulan İlköğretim Arapça Dersi Öğretim Programının (2016) incelenmesini amaçlamaktadır. Nitel araştırma yönteminden durum çalışma deseni ile yürütülen araştırmada, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Trabzon ili imam hatip ortaokullarında görev yapan ve amaçlı örneklem yoluyla seçilen toplam 20 imam hatip ortaokulu Arapça öğretmenleri ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Dinçer (2013) tarafından geliştirilen ve Arapça dersine uyarlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu yoluyla elde edilen veriler, içerik analiz ile çözümlenmiştir. Verilerin analizinde, içerik analizi kullanılarak temalar oluşturulmuş ve bulgular bölümünde öğretmenlerin görüşlerinden sıklıkla doğrudan alıntılar yapılmıştır. Stufflebeam’in CIPP program değerlendirme modeli kullanılarak yapılan veri analizi sonucunda, bağlam, girdi, süreç ve ürün değerlendirme boyutu olmak üzere toplam 4 tema ve bunlara bağlı olarak 12 kategori belirlenmiştir.Bulgularda, bağlam değerlendirme boyutunda öğretmenlerin çoğunun programı incelemediği, bu konuda daha çok ders kitapları ve yıllık planlardan yararlandıkları tespit edilmiştir. Genel olarak katılımcılar programın amaçları için olumlu görüşe sahip olduklarını, programın öğrenci merkezli olduğunu, sarmal yapıya uygun olarak hazırlandığını, gramer yerine dilin aktif kullanımını önceleyerek dinleme ve konuşma becerilerinin geliştirilmesini amaçladığını belirtmişlerdir. Katılımcılar programın zayıf yönü olarak teori ve uygulama uyuşmazlığını, programın her okulda uygulanabilir olmamasını, içeriğin yoğun olmasını, temaların tam olarak birbirini desteklememesini, konuşma aktivitelerinin ve etkinliklerin yetersizliğini ifade etmişlerdir. Girdi değerlendirme boyutunda öğretmenlerin çoğunun öğretim programına yönelik hizmet içi eğitime katılmadığı ya da verilen eğitimin süre ve içerik bakımından yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin görüşlerinden öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeyinin düşük olduğu ve derse yönelik isteksiz bir tutum sergiledikleri, ders kitaplarının, EBA platformunda ve din öğretimi genel müdürlüğünün sitesinde yer alan içeriğin kısmen yeterli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Süreç değerlendirme boyutunda, öğretmenlerin ağırlıklı olarak öğretmen merkezli teknikleri kullandığı, Arapça öğretim programının uygulanmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin olarak, programın tam olarak uygulanabilmesi için haftalık ders saatlerinin yetersiz olduğu, merkezi sınavlarda Arapçaya yer verilmemesinin öğrencinin motivasyonunu düşürdüğü, bazı okullarda yeterli teknolojik alt yapının olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Genel olarak öğretmenler, programın temalar, içerik ve dil yapısıyla bir tekrar niteliği taşıdığı yönünde görüş bildirmişlerdir. Araştırmanın ürün değerlendirme boyutunda, bilgi ve becerilerin değerlendirilmesi açısından öğretmenlerin en çok uyguladığı değerlendirme aracını, yazılı sınavlar ve öğrencilerin derse katılım notlarının oluşturduğu, sınavlarda dört temel dil becerisinin eşit oranda değerlendirilemediği, konuşma ve dinleme becerilerinin yeterince ölçülmediği ve programda önerilen alternatif ölçme araçlarının kullanılmadığı, ölçme ve değerlendirme süreci açısından öğretmenlerin daha çok sonuç odaklı bir değerlendirme yaptıkları tespit edilmiştir. Programın uygulanamayan boyutlarına yönelik olarak öğretmenler, öğrencilerin dil bilgisi açısından gelişim gösterdiklerini ifade ederken konuşma, dinleme ve yazma (inşa) becerilerinde istenilen düzeyde ilerleme kaydedilemediği ve her öğrencinin aynı gelişimi göstermediği yönünde görüş bildirmişlerdir. Ayrıca öğretmenlerin iletişimci yaklaşımı esas alan programın ana felsefesine bağlı kalamadıkları belirlenmiştir. Bu araştırmada ulaşılan sonuçların, Arapça öğretim programının geliştirilmesi ve etkili bir şekilde uygulanabilmesi açısından katkı sağlaması beklenmektedir.

  • 
  AtıfOpenAlex1·TR Dizin1

  İncele
• MakaleAçık Erişim2021/r/bayburt/14567
  DKAB Ders Kitaplarında Sözlü ve Yazılı Edebî Türlerin Kullanım Durumu

  Kaya, Fatih; Kartin, Emine

  2018 yılından itibaren uygulanan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Öğretim Programlarında edebî türlerin kullanımına vurgu yapılmaktadır. Bu bağlamda öğretim programları incelendiğinde araştırmada yer alan her sınıf düzeyinin “ünite açıklaması” kısmında edebi türler ve onların kullanımına ilişkin açıklamalara yer verildiği görülmektedir. Ayrıca dini hikâyeler, menkıbe ve kıssalar din ve ahlak öğretiminde eskiden beri sıklıkla başvurulan edebi türler arasında yer alır. Araştırmanın amacı, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında sözlü ve yazılı edebi türlerin kullanım durumunu ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemine dayalı doküman inceleme deseni tercih edilmiştir. Millî Eğitim Bakanlığı tarafından hazırlanmış olan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitapları (4-12. sınıflar) doküman olarak incelenmiştir. İçerik analizi aracılığıyla elde edilen veriler çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda; 4-5-6-7 ve 8. sınıfların Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında; anı, atasözü, bilmece, biyografi, deyim, fıkra, gezi yazısı, hikâye, kıssa, kompozisyon, makale, mâni, mektup, özdeyiş, röportaj, söylev, şarkı/türkü ve şiir türlerinin kendilerine yer bulduğu ortaya çıkmıştır. 9-10-11 ve 12. sınıfların Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında ise anı, atasözü, biyografi, cenkname, deyim, gezi yazısı, hikâye, kıssa, makale, masal, özdeyiş, röportaj, söylev, sözlük ve şiir türlerinin kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu araştırmada, tüm sınıf düzeylerinde edebi tür kullanım durumunun çoğaltılması ve edebi tür çeşitliliğinin artırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

  • 
  AtıfOpenAlex2·TR Dizin1

  İncele
• MakaleAçık Erişim2019/r/bayburt/15049
  Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitaplarında İnsan Hakları Üzerine Bir Çözümleme

  Kaya, Fatih

  İnsan hakları eğitimine katkı sağlamada etkili derslerden biri de şüphesiz Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersidir. Bu çalışmanın amacı, Ortaöğretim Din Kültürü Ahlak Bilgisi kitaplarında insan haklarına ne ölçüde yer verildiğini ortaya koymaktır. Çalışmanın veri kaynağını, 2018-2019 eğitim - öğretim yılında okutulan Ortaöğretim Din Kültürü Ahlak Bilgisi ders kitaplarındaki yazınsal metinlerin tümü oluşturmuştur. Veriler insan haklarının, ünite ve konu dağılımındaki tekrarlarına ve oranlarına göre değerlendirilmiştir. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitapları insan hakları eğitimi açısından incelendiğinde hemen her sınıf düzeyinde bazı ünitelerin doğrudan insan hakları eğitimi konularını içerdiği belirlenmiştir. Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders kitaplarında en çok “Din ve Vicdan Özgürlüğü” kategorisine yer verildiği, en az ise “Ekonomik Haklar” kategorisine yer verildiği ortaya çıkmıştır. Sonuçta Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında insan hakları eğitiminde önemli olan pek çok konuya belli bir düzeyde yer verildiği anlaşılmaktadır. Ortaöğretim DKAB ders kitaplarının insan hakları eğitimine doğrudan katkı sağlayabilecek özelliklere sahip olduğu söylenebilir.

  AtıfTR Dizin1

  İncele