Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yazarlar
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2026Scopus SJRQ3Mindfulness-Acceptance-Commitment Intervention Effects on Athletic Performance, Passion, and Psychological Well-being in Competitive Tennis Players: A Randomized Controlled Trial
Abidi, Wafa; Fall, Estelle; Chalghaf, Nasr; Ceylan, Halil İbrahim; Muntean, Raul Ioan; Dergaa, Ismail; Candar, Reyhan; Özdemir, Kübra; Çingöz, Yunus Emre; Man, Cristina Maria
While traditional psychological skills training focuses on cognitive control, mindfulness-based approaches emphasize acceptance and present-moment awareness. The Mindfulness-Acceptance-Commitment (MAC) protocol shows promise for enhancing athletic performance; however, limited research has examined its effects on passion and well-being in tennis players. Forty-four competitive male tennis players (M age = 18.1 ± 1.1 years) were randomly assigned to either a MAC intervention group (n = 22) or a passive control group (n = 22). The MAC protocol consisted of seven weekly 45-minute sessions focusing on mindfulness, acceptance, and values-driven behavior. Primary outcomes included tennis serve performance assessed by certified coaches using a standardized 16-serve protocol. Secondary outcomes included mindfulness skills (Mindful Attention Awareness Scale), subjective well-being (Positive and Negative Affect Schedule, Satisfaction with Life Scale), harmonious passion, and obsessive passion (Passion Scale). Intention-to-treat analyses with 44 participants revealed significant improvements in the MAC group compared to controls. Tennis serve performance improved significantly in the MAC group (pre: 13.18 ± 2.19 to post: 15.09 ± 2.45, t(21) = 7.54, p < .001, d = 0.87) but not in the control group (pre: 13.05 ± 2.33 to post: 12.86 ± 2.41, t(21) = 0.78, p = .442, d = 0.08), with a significant between-group difference at post-test (t(42) = 3.71, p = .001, d = 1.12). Mindfulness skills improved substantially in the MAC group (pre: 39.00 ± 4.18 to post: 52.73 ± 3.65, t(21) = 13.76, p < .001, d = 3.28) compared to controls (pre: 43.55 ± 4.75 to post: 44.32 ± 4.12, t(21) = 1.31, p = .203, d = 0.16), with a significant between-group difference (t(42) = 7.16, p < .001, d = 2.16). Harmonious passion increased significantly in the MAC group (pre: 17.27 ± 2.64 to post: 24.05 ± 4.16, t(21) = 6.15, p < .001, d = 2.57) while remaining stable in controls (pre: 17.86 ± 3.75 to post: 16.91 ± 3.61, t(21) = 1.65, p = .114, d = 0.25), with a significant between-group difference (t(42) = 6.40, p < .001, d = 1.93). Obsessive passion decreased in the MAC group (pre: 23.73 ± 3.66 to post: 16.27 ± 2.86, t(21) = 7.54, p < .001, d = 2.04) while remaining unchanged in controls (pre: 18.00 ± 3.85 to post: 18.41 ± 4.04, t(21) = 0.85, p = .406, d = 0.11), with a significant between-group difference (t(42) =-2.02, p = .050, d =-0.61). Subjective well-being improved markedly in the MAC group (pre: 9.00 ± 7.37 to post: 27.09 ± 7.47, t(21) = 8.37, p < .001, d = 2.45) compared to controls (pre: 4.54 ± 5.85 to post: 8.72 ± 6.08, t(21) = 0.65, p = .526, d = 0.71), with a significant between-group difference (t(42) = 6.85, p < .001, d = 2.07). MAC training represents an effective intervention for enhancing tennis performance, psychological well-being, and adaptive passion while reducing maladaptive passion. These findings support the clinical utility of mindfulness-based approaches in tennis psychology and warrant further investigation on a larger scale.
- MakaleAçık Erişim2026Scopus SJRQ3The Effect of Virtual Reality Training on Basic Hitting Performance in Tennis
ÇELİK, Hüsniye; TOZOĞLU, Erdoğan; AĞDUMAN, Fatih
The aim of this study was to investigate the effect of virtual reality (VR) training on basic stroke performance in tennis. In the fall semester of the 2023-2024 academic year at Atatürk University, 20 students without prior tennis experience participated. They were divided into two equal groups: the control group, which received only traditional training, and the experimental group, which received a combination of VR and traditional training. Each group included five male and five female students, all participating in an 8-week training program. A pre-test-post-test control group experimental design was used. Data were collected through a VR application and a performance test administered before and after training. Descriptive statistics and normality tests were conducted, with paired t-tests for intra-group comparisons and ANCOVA for inter-group comparisons, using SPSS 25. Results showed significant improvements in stroke performance in both groups. However, analysis revealed no statistically significant difference in forehand stroke performance between groups. In contrast, the experimental group demonstrated significant improvement in backhand performance compared to the control group. Findings suggest that both VR-based and traditional methods can effectively enhance basic stroke performance in tennis. Specifically, VR training proved particularly effective for improving backhand strokes, while no additional benefit was observed for forehand strokes compared to traditional training.
- Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2022Teniscilerin optimal performans duygu durumları ile tenis performansları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Muhammet Kefeli
Araştırmanın amacı tenisçilerin performans duygu durumları ile tenis performansları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmaya Türkiye Tenis Federasyonunda lisanslı ve aktif olarak 5 yıldan fazla tenis oynayan yılda en az 15 turnuvaya katılan sporculardan çalışma gurubu oluşturdu. 24 erkek 17 kadın sporcu olmak üzere toplam 41 sporcu gönüllü olarak katılımı sağlandı. Araştırmada üç farklı veri toplama aracı kullanıldı. Birincisi sporcuların demografik özelliklerinin belirlenmesi için araştırmacı tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu" uygulandı. İkincisi fiziksel aktivite ve spor ortamındaki optimal performans duygu durumunu değerlendirmek amacı ile Jackson ve Eklund (2004) tarafından geliştirilen ve Aşçı, Çağlar, Eklund, Altıntaş ve Jackson (2007) tarafından Ölçeğin Türk sporcular için geçerlik ve güvenilirlik çalışmasını yapılmış olan "Durumluk ve Sürekli Optimal Performans Duygu Durum" ölçeği uygulandı. Üçüncüsü sporcuların oynamış olduğu dört turnuvanın müsabaka sonucuna Türkiye Tenis Federasyonunun i-kort sisteminden bakılarak elde edildi.Verilerin analizinde değişkenler arasındaki farklar ve ilişkiler sırasıyla t-testi ve pearson korelasyonu ile incelenmiştir. Ayrıca değişkenlerin normalliği, shapiro-wilk, kolmogorov smirnov ve q-q plot ile araştırılmıştır.Araştırmanın sonucunda tenis sporcularının tenis performansları ile performans duygu durumları arasında cinsiyetlere göre anlamlı farklılık bulunamadı (p>0,05). Kadın tenisçilerin tenis performansı ile performans duygu durumları ilişkileri arasında anlamlı bir fark bulunamadı (p>0,05). Sadece Erkek tenisçilerin tenis performansı ile performans duygu durumları arasında pozitif yönde ve orta düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. (p<0,001). Diğer yandan tüm tenis sporcularının tenis performansları ile performans duygu durumları arasında orta düzeyde ve pozitif yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.(p<0,001).
