Alkali Aktifleştirilmiş Uçucu Kül ve Polipropilen Elyaf Ile Iyileştirilmiş Yüksek Plastisiteli Siltli Zeminin Durabilite Performansının Incelenmesi

Bu çalışmada aktivatör içeriği, fiber takviye türü ve fiber içeriği gibi parametrelerin durabilite özellikleri üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Geleneksel yöntemler durabilite değerlendirmesi için genellikle ıslatma-kurutma veya donma-çözülme döngülerine odaklanırken, bu çalışma saha koşullarını daha doğru bir şekilde simüle eden ıslatma testlerinin önemini vurgulamaktadır. Zemin iyileştirme uygulamalarında, malzemenin kırılganlığı hem geleneksel hem de alkali ile aktive edilen bağlayıcıların kullanımı ile artmaktadır. Lif takviyesi, bu sorunu çözmek ve sünekliği artırmak için yaygın bir uygulamadır. Bu çalışma, çeşitli lif türlerini ve bunların zemin özelliklerinin farklı yönlerini iyileştirmedeki rollerini incelemektedir. Özellikle, farklı tip ve uzunlukları bir araya getiren hibrit liflerin kullanımı, zemin tabakalarının durabilite özelliklerini artırma potansiyeli açısından araştırılmıştır. Çalışmanın deneysel kısmı, lif takviyesi ve alkali ile aktive edilmiş uçucu kül ile stabilize edilmiş yüksek plastisiteli siltli zeminin ıslatma etkilerine karşı davranışını araştırmaktadır. Çalışma, Na2SiO3/NaOH oranının, 3 mm ve 12 mm uzunluğundaki lif içeriğinin ve bu lif uzunluklarının kombinasyonlarının bozulma, serbest basınç dayanımı (UCS) ve ıslatılmış numunelerin dayanım azalması üzerindeki etkilerini ele almaktadır. Numunelerin dayanıklılık performansı çeşitli ıslatma süreleri ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar, farklı uzunluklarda karıştırılan hibrit liflerin kullanımının, stabilize edilmiş zeminin durabilite özelliklerini iyileştirmede dikkate değer katkı sunduğu belirlenmiştir.