Büyükada, Merve

Humans have been curious about discovering what lies in the great beyond and predicting the future since practically the dawn of time. Over the millennia, they’ve used stars, animal bones, bird flight patterns, and even books to achieve that – with techniques and tools alike showing immense variation depending the period and geography in question. Nevertheless, fortune telling is seemingly universal acrost most cultures. In the context of Ottoman-Turkish culture, this art is referred to as “fal.” As such, Ottoman-era fortune telling guide books or manuals were called “fal-name.” Koranic fal-names (commonly dubbed “fâl-ı Kur’an” or “tefeülname) proved especially popular. Some were written in verse, some in prose, and others in a mixture of both. In this study, we have examined one such a book: Hâzâ Kitâbu Fâl-ı Kur’an (55Hk519/6, Samsun Provincial Library Collection). We’ve specifically focused on folios 63b through 65b (out of 111 in total). While the author remains unknown, he do know that it was penned in around 1735 or 1736 CE (1147 AH). The book talks at length about how one should go about reading a fortune at the beginning. Arranged in alphabetical order, every (abjad) letter corresponds with an ayah from the Quran, followed by two possible interpretations, one good, the other bad. We’ve transcribed the folios in question into the Modern Turkish (Latin) alphabet, and analysed them for content, orthography, and language.

AtıfOpenAlex2·TR Dizin2

İncele

Ünalan, Ozlem

Handkerchief is an object which is frequently needed in daily life, used in every stage of life from birth to death and shows a symbolic language property from time to time. It is primarily used in wiping the hands, face and nose, drying off the sweat and carrying a variety of things. It is also used as a dining board. Handkerchief is used as a complementary product in men’s suits or women’s local dresses. It is offered as a present for newborn babies, boys who have undergone a circumcision, young men who are to do military service, guests who pay a visit to condole, newly wed couples and those who pay a visit for exchanging bairam greetings. The Turkish culture attributes a lot of meanings to handkerchief. Within the frame of customs such as birth, marriage and death, it is possible to say that a handkerchief has many functions like giving information, reporting, providing communication, having luck and giving as present. Sometimes the handkerchief becomes the health language of a person. Those who embroider a handkerchief reflect what is in their heart on it. Lovers express their love, desire to get married or intention to part through the handkerchief. In addition, every piece of embroidery processed on the handkerchief expresses sorrow, love, longing and happiness. Those who seek to find a cure to their illnesses tie a handkerchief to tombs, mausoleums and trees they believe to be healing. Girls who desire to get married and cannot wave a handkerchief in specific times and in specific places. Handkerchief is used in beliefs related to good luck and bad luck, enhancement of milk and honey and practices related to Hidirellez. Handkerchief is mentioned in a variety of ways in folk songs, Turkish poems, myths, puzzles and fairy tales. Handkerchief which is one of the most important accessories of public storytellers is also used in specific children’s games and traditional Turkish theatre. The present study discussed the functions of handkerchief which has a noteworthy place in both human life and the Turkish culture. In order to determine the usage areas of handkerchief, the study used a variety of research and evaluated the data acquired within the context of the functional folk science theory.

AtıfOpenAlex6·TR Dizin3

İncele

Kabak, Turgay

Although ecocritical theory, which poses a nature-based criticism on the literary texts not an anthropocentric criticism, has become popular after 1990s in Europe, it is a theory that has just been started to be known in Turkey. Ecocritical theory, which reacts to the capitalist system that considers that human and nature are separate from each other in terms of the fact that the human is an authorized-superior being that can exploit the nature however he likes and which argues that human and nature are integrated, suggests that human-nature relations are inevitably reflected in the literature works. Literary genres like novels, tales and poems in the New Turkish Literature have started to be analyzed recently in this field in our country. However, such analyses are scarcely any in the folk literature. In this study, the elements related to nature in the poems of Dadaloğlu, who is one of the milestones in the Turkish Minstrel tradition and who is the sonorous of Avşar Yörük Turkmens, and his perspective towards the nature are analyzed in a ecocritical way.

AtıfOpenAlex8·TR Dizin7

İncele

Elban, Mehmet

Bu araştırmanın amacı tarihte kahraman/büyük adam düşüncesinin kökenlerini,kahramanların/büyük adamların tarih düşüncesinde ve eğitimindeki rolünü incelemektir.Araştırma konuya ilişkin literatürün sentezlendiği, kavramsallaştırmaların yapıldığı birderleme çalışmasıdır. Araştırmada kahramanların tarih düşüncesinde ve eğitimindekirolleri saptanmıştır. Buna göre ilkçağ uygarlıklarında kahramanların tarih düşüncesinde veeğitiminde sıkça görülen rolü insanları eğlendirmekti (Eğlendiren kahramanlar).İlkçağlardan ortaçağlara kadar tarih düşüncesinde ve eğitiminde kahramanların diğer birrolü ise ortak ata ve dindi (Ortak köken için kahramanlar ve dindar kahramanlar).İslamiyet’teki kahraman veli hikâyeleri ve Hıristiyanlık’taki kahraman aziz hikâyelerindekiamaç genelde din eğitimiydi. Ayrıca kahraman köken/ortak ata duygusu, yönetici elitleremeşruiyet sağlamaktaydı (Meşruiyet sağlayan kahramanlar). XVIII. ve XIX. yüzyıldaAvrupamerkezci yaklaşımların gelişmesiyle bilimde, sanatta, ilerlemede katkı sağlayankahramanlar yalnızca Batı Avrupalı görüldü (Avrupalılaştırılan kahramanlar). Doğutoplumların Avrupalıların bu temelsiz saldırılarına karşı savunmaları da yine kendikahramanları aracılığıyla yürütüldü (Savunan kahramanlar). XIX. yüzyılın diğer bir olgusuise milliyetçilik ve millî kimliklerin oluşmasıydı. Millî kimlikleri en iyi yansıtan kahramanlar,hem tarih düşüncesine hem de eğitime girdi (Millî kahramanlar). Bununla birlikte millîkahramanların gelişmesinde, milliyetçilik dışında Avrupamerkezci anlayışın Avrupalıkahramanlarıyla mücadele ayrı bir motivasyon sağladı. Bu bağlamdaki diğer olgu isevatandaşlıktı. Vatandaşlık için tarih düşüncesinde ve eğitiminde kahramanlarkullanılmaktaydı (Kahraman vatandaşlar). Başka bir rol ise farklı siyasi propagandaamaçlarına göre kahramanların hem yüceltilmesi hem de itibarsızlaştırılmasıdır (Siyasipropaganda amacıyla kahramanlar). Ayrıca XIX. yüzyılda kahramanlar toplumsal yapılardanfarklı olarak rastlantısal neden sağlamak için teorileştirildi (Rastlantısal nedenler içinkahramanlar). Böylelikle kahramanlar rastlantısal nedenler sağlamıştı. XX. yüzyılagelindiğinde geçmişin eğlendiren kahramanları popüler tarih yayınlarına girdi (Popülertarih yayınlarında eğlendiren kahramanlar). Diğer taraftan tarihyazımındaki farklıyönelimlerle artık kadınlar da bir kahraman oldu (Kadın kahramanlar). Bununla birliktetarih eğitiminde geleneksel tarihi kahramanlar sporcular, futbolcular, şarkıcılar, batman,superman gibi popüler kahramanlara ve süper kahramanlara dönüştü (Popülerkahramanlar ve süper kahramanlar). Kahramanların geçmişten günümüze değişmeyendiğer bir rolü ise onların ahlak ve değer eğitiminde kullanılmasıdır (Eğitici kahramanlar).

AtıfOpenAlex6·TR Dizin10

İncele